Zacznij od rzeczywistych wymiarów
Zapisz długość, szerokość i wysokość każdej jednostki razem z paletą, opakowaniem oraz elementami wystającymi poza obrys. Podaj liczbę sztuk i masę jednej sztuki. Wymiary samego towaru mogą zaniżyć potrzebną przestrzeń.
Przykład: cztery jednostki o wymiarach 120 × 80 × 120 cm zajmują łącznie 4,608 m³. Przy masie 250 kg każda ważą razem 1000 kg. To dobry punkt wyjścia, ale jeszcze nie odpowiedź na pytanie, jak je ustawić.
Objętość nie opisuje układu
Dwa ładunki o tej samej objętości mogą wymagać innego miejsca na podłodze. Długi element, którego nie wolno obracać, zachowuje się inaczej niż kilka małych kartonów. Dlatego przed porównaniem przestrzeni określ dopuszczalne obroty i możliwość piętrowania.
Jeśli opakowanie nie może przenosić ciężaru, oznacz je jako niepiętrowalne. Nie traktuj pustej przestrzeni nad nim jako automatycznie dostępnej dla kolejnych sztuk.
Porównaj przestrzeń i możliwość wprowadzenia ładunku
W planerze dodaj grupy ładunków, ustaw reguły i uruchom obliczenie. Następnie porównaj wyniki dla 20DV, 40DV, 40HC oraz naczep Standard i Mega. Sprawdź liczbę umieszczonych sztuk, masę i ułożenie, a nie tylko procent wykorzystanej objętości.
Wymiary wewnętrzne oraz otwór drzwiowy to różne wielkości. Specyfikacje Hapag-Lloyd są przykładami z floty; producent konkretnego kontenera może stosować inne wymiary. Przed rezerwacją potwierdź właściwą jednostkę u operatora.
Użyj raportu do uzgodnienia planu
Obejrzyj układ z kilku stron i zapisz raport wraz z nazwą projektu. Przekaż magazynowi założenia dotyczące orientacji i piętrowania. Po zmianie wymiarów lub liczby sztuk przelicz wynik ponownie.
Dopasowanie geometryczne nie jest projektem mocowania. Osobno trzeba ustalić zabezpieczenie towaru, możliwość wykonania załadunku oraz dopuszczalne obciążenia, w tym naciski osi w transporcie drogowym.